عجيب است روزهايي كه تمام سالهاب قشنگ زندگی به انتظار رسیدنشان گذشت اینطور میگذرند طوری ک احساس میکنی همه زندگی چیزی بجز یک شوخی یا خواب نیست.

روزي خواهم رفت ارام و بي صدا

بدون هيچ چمدانی

بدرقه ام خواهند کرد ادمهایی که از من هیچ نمیدانند.،تنها با پاهایشان می ایند هر کدام غرق در افکار خویش کودکان برای بازی و بزرگان برای ادای تکلیف ...چه سفر سختی خواهد بود شاید هم ساده باشد وقتی دوباره تنها شوی و فارغ از همه چیز.

دير ميفهميم كه هیچ چیز واقعی نیست غم و شادی ،آرامش وبی قراری و حتی احساسی که سال ها برایش جنگیده ایم هیچ چیز واقعی نیست با چشم برهم زدنی همه چیز تغییر میکند شاید هم بودن ما یک شوخی بزرگ باشد وقتی که هر روز جاهایمان عوض میشود هر روز یکی میرود و یکی دیگر دوباره می اید و دوباره مجبور است زندگی این داستان تلخ را تکرار کند.